" ایستاده در غبار" غفلت مسئولان فرهنگی

 

اسکار نزدیک است و اسکار دوستان منتظرند که این رویداد را در سال جدید ببینند. اسکاری که به ظاهر از مقولات فرهنگی و سینمایی جهان است و در پشت پرده سیاسیون دنیا در حال عروسک گردانی آن هستند.
در این بین جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک کشور اسلامی و مبانی حکومتی خاص خودش ضمن تعامل با جهان در این برنامه ها شرکت می کند و با توجه به ماهیت این جشنواره ها برای رساندن پیام انقلاب در این مراسم شرکت خواهد کرد.
اما آنچه سوال برانگیز خواهد بود این است که به نظر می رسد مسئولان فرهنگی کشور سوراخ دعا را گم کرده اند. و برای آنها اصل جشنواره و جایزه گرفتن مهم تر از رساندن پیام انقلاب شده است.
یقینا انتخاب فیلم فروشنده نمی تواند پیام انقلاب اسلامی مردم ایران را به جهان منتقل کند. باید از مسئولان پرسید چرا این فیلم که دارای نقدهای زیاد فرهنگی هست را برای اسکار انتخاب کردند؟ آیا در اینگونه جشنواره ها فیلمی چون ایستاده در غبار با ماهیت انقلاب اسلامی ایرانمان سازگار تر نیست.
مسئولان فرهنگی ما با خود چه اندیشیده اند؟ فکر می کنند در صورت پذیرفته شدن این فیلم می توانند از بعد محتوایی و پیام فیلم نیز به خود ببالند؟ آیا قبول می کنند که محتوای فیلم انعکاس جامعه دینی امروز ماست؟
بی شک ما اسکار را پدیده ای فرهنگی نمی دانیم بلکه آن را ابزار دشمن در جنگ نرم می دانیم اما از زمین دشمن برای اثبات و رساندن حرف خود به مردم دنیا کمک می گیریم.
طبق این دیدگاه و بر مبنای نظریات انقلاب اسلامی زیبنده بود که مسئولان فرهنگی کشور فیلم "ایستاده در غبار" را به عنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران در اسکار معرفی می کردند تا ضمن رساندن پیام انقلاب از این گونه فیلمسازها حمایت هم می شد نه اینکه با انتخاب فیلمی چون فروشنده نگاهی سیاه از مردم و کشور ایران در ذهن جهانیان حک می بست.

کانال تلگرام آقا:
https://telegram.me/joinchat/CHfU1EB-OxNe5jvZocJ9Sw

بازهم آمریکا را بیازمایید!!!

 

چند سالی است که کشور سوریه معرکه جنگ گشته و کشورهای جهان در آن زور آزمایی می کنند و امنیت و آرامش را از مردم سوریه گرفتند.
و متاسفانه در این مدت ضمن به وجود آمدن مشکلات مادی و از بین رفتن بسیاری از زیر ساخت ها آسیب ها و کشتار انسانی فجیعی رخ داده است که متاسفانه بسیاری از این فجایع در شبکه های اجتماعی پخش شد و مردم متوجه شدند که با چه گروه خطرناکی مواجهند که امنیت جهان را هم می تواند به مخاطره بیاندازد.
در روزهای اخیر و به مناسبت عید قربان قرار شد که آتش بستی بین گروه های معارض برقرار شد که متاسفانه این آتش بس از طرف آمریکایی ها نقض گردید!
روز گذشته آمریکایی ها با حمله جنگنده های خود به سربازان سوری تعدادی از آنها را کشتند.
این کار آمریکا دوباره این حقیقت را به ما می فهماند که آمریکا در هیچ مسئله ای قابل اعتماد نیست. آنچه آمریکا در پی آن است رسیدن به منافع خود هست و این رسیدن به منافع به هر طریقی که باشد باید محقق شود.
اما متاسفانه در داخل و خارج افرادی هستند که هنوز ساده لوحانه به این کشور امید بستند و تاکیدات چندین و چند باره رهبری در مورد عدم مذاکره با آمریکا به خاطر همین صفت بی اعتماد بودن آمریکاست.

 

کانال تلگرام آقا:
https://telegram.me/joinchat/CHfU1EB-OxNe5jvZocJ9Sw

اینجا ریو نیست!!!

در دوره برگزاری مسابقات ریو عکس ها و خبرهای زیادی روی تلکس خبری قرار داده شد از جمله سفرهای ورزشکاران و نمایندگان لیست امید به ریو برای دیدن بازی ها. اما خبری از سفر یونسی به ریو وجود ندارد.
بله حاج آقا به ریو نرفت اما ریو را به ایران آورد. تعجب نکنید تصاویری که می بینید برزیل یا کشور دیگر نیست. اینجا ایران است. جمهوری اسلامی ایران.
ایشان هم طلبه و روحانی و مسئول این نظام است که در این برنامه شرکت کرده است.
این برنامه مربوط است به مسابقات ورزشی ارامنه که در ایران برگزار گردید.
داستان این مسئولان داستان کسی است که از آن طرف بوم افتاده است. اینکه شما اقلیت ها را آزاد بگذارید کمااینکه در سالهای پس از انقلاب بودند به معنای زیر پا گذاشتن و لگد مال کردن اعتقادات دینی خود و جوانان مان نیست.
در هر صورت ساختار حکومت دینی و اسلامی است و رعایت قوانین اسلام و دین اکثریت بر همگان لازم و ضروری است و مسئولان هم موظفند به قوانین عمل و نظارت بر حسن انجام آن داشته باشند.
کمال تاسف است که انسان می بیند در کشور اسلامی و مسئولان روحانی اینگونه صحنه ها وجود دارند و نه اینکه تذکری داده نمی شود بلکه با حضوردر این مراسم به نوعی تایید آنها وجود دارد.
ذکر این نکته ضروری است که همچنان که ما به عقاید دینی و مذهبی ارامنه احترام قائلیم و طبق قانون می تواننددر کشور اسلامی زندگی کنند از آن طرف انتظار می رود که مسائل جاری مملکت هم توجه کنند و حجاب را که امری مهم در فقه اسلامی است را رعایت کنند و هرگز سالن ورزشی با این همه جمعیت ه
مکان شخصی و خصوصی به حساب نمی آید.
امید است با جدیت با این مسائل برخورد شود تا دیگر شاهد این مسائل در کشورنباشیم.

کانال تلگرام آقا: 

https://telegram.me/joinchat/CHfU1EB-OxNe5jvZocJ9Sw

سربازان آمریکایی در ایران ....

با آمدن سربازان آمریکایی به آب های ایران(عمدا یا سهوا) به یاد مصاحبه آقای شمشادی افتادم. آقای شمشادی که خبرنگار ایران در کشور سوریه و عراق یودند این را در مصاحبه ای گفتند- البته این صحبت ایشان را من به چشم دیدم - آقای شمشادی در مورد خاطره حضورش در عراق می گفت:

شما با ماشین در بغداد حرکت می کردید اگر کاروان آمریکایی‌ها در حال عبور از خیابان بود، شما باید توقف می کردید تا این کاروان رد شود. حتی پشت ماشین‌های آمریکایی نوشته شده بود که 100 متر از این ماشین فاصله بگیرید و هرکس که این فاصله 100 متری را رعایت نمی کرد کشته می شد. که بارها این اتفاق را ما از نزدیک دیدیم که سربازان آمریکایی کسانیکه این فاصله را رعایت نمی کردند به تیر بار می بستند. خودم شاهد بودم که مرد عراقی فاصله ماشینش را با ماشین آمریکایی ها رعایت نکرد و به راحتی تیر باران شد.

به نظر شما فرق این حرف با آنچه در خبرگزاری ها دیده ایم چیست؟ چند سرباز امریکایی به دست نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دستگیر شده و پس از عدرخواهی و تاکید بر سهوی بودن این امر آزاد شدند.

 

شمعی که هرگز روشن نشد...

پس از حوادث تروریستی فرانسه و کشته شدن تعدادی از شهروندان این کشور به دست چند جوان فرانسوی، موجی از تسلیت ها و بیانیه ها و پیام های تاسف به سمت فرانسه سرازیر شد تا تسلای بازماندگان این حادثه باشد و درد آنان را التیام بخشد.

هر چند ملت فرانسه باید از دولتش بپرسد که چرا در سال هایی اخیر بستر و بذر این حوادث را فراهم کرد. چرا اجازه دادند شهروندان این کشور به کشور سوریه و عراق بروند و جنایت کنند و چرا امروز مجاهدین خلق با آن سابقه ترور در این کشور آزادانه زندگی می کنند.

به هر روی دولت ها و سازمان های جهانی در پی این حادثه پیام هایی بیشماری را فرستادند. و در کنار آن برخی از مردم نیز به ابراز احساسات پرداختند و هر کس کاری انجام داد که یکی از این موارد روشن کردن شمع برای جان باختگان فرانسه بود.

در کشور ما هم افرادی بودند که با حضور در مقابل سفارت فرانسه برای آن ها شمع روشن کردند و به نوعی خواستند بگویند ما هم در غم شما شریکیم. و در این حادثه که 160 انسان بدون دلیل کشته شدند ما را هم شریک غم خود بدانید.

اما آن روی سکه و در آفریقا، خدود 500 انسان بدون علت و بی گناه به دست ارتش کشورشان به شهادت می رسند. اما صدایی کسی بلند نمی شود. سازمان ملل، شورای امنیت، نهادهای حقوق بشری، کشورهای جهان و .... هیچ موضعی نگرفتند. از این ها تاسف بار تر پیام حمایت رژیم پادشاهی عربستان است.

شهدای مظلوم نیجریه در سکوت جامعه جهانی جان باختند و کسی نبود که از این مظلومان حمایت و حتی کسی نبود که برای این مظلومان شمعی روشن کند، تا تسلی دل بازماندگان آن ها گردد. این ها همه واقعیت های جهان امروز است که صاحبان قدرت و ثروت بر همه چیز مسلط گشتند حتی بر افکار مردم جهان.

از شیخ شحاته مصر تا شیخ زکزاکی نیجریه

حوادث روزهای گذشته نیجریه از حوادث ناراحت کننده ای است که حقیقتا قلب هر انسان آزاده ای را به درد می آورد. حوادثی که می توان با کمی توجه در سال ها گذشته نمونه هایی برای آن پیدا کرد.

حادثه نیجریه و ترور شیعیان و آسیب رساندن به رهبر شیعیان نیجریه را می توان ادامه داستان شیخ شحاته در مصر دانست که در آن حادثه شیخ حسن شحاته و تعدادی از شیعیان به شهادت رسیدند و تعداد نامشخصی از شیعیان هم زخمی شدند.

هر چند آن حادثه در مصر به وقوع پیوست و این حادثه در نیجریه، اما نقطه مشترک در هر دو حادثه ریختن خون تعدادی مظلوم است که بی گناه بوده و خونشان به ناحق ریخته شده است. ظلمی که بر شیعیان مصر و نیجریه می شود حاصل نگاه افراطی است که منبع تغذیه فکری و مالی آن از کشورهایی چون عربستان و با برنامه ریزی آمریکا و اسراییل است.

اما هرگز نباید فراموش کرد که خون مظلوم روزی دامن آتش افروزان را خواهد گرفت و آنان را رسوا خواهد کرد. همان گونه که در مصر اینگونه شد و خون شهید شحاته دامن ظالمان را گرفت و به تصریح بسیاری از کارشناسان یکی از عوامل سقوط دولت مرسی ظلمی بود که بر این شهید روا داشتند.

شیخ زکزاکی سالهاست که در راه تبلیغ دین سعی و تلاش و مجاهدت کرده و در این راه حتی فرزندان خود را هم فدا کرده است و امروز خود به میدان آمده و هدف بغض ها و کینه ها قرار گرفته اما یقینا این ظلم پابرجا نخواهد ماند و خدا همه آن ها را رسوا خواهد کرد.

سال 94

سردار، تسبیح، ذکر، ....

دو حادثه، دو بازتاب؟!؟!

در دنیا حوادث بیشماری رخ می دهد در همین لحظه شاید هزاران حادثه تلخ و شیرین رخ دهد که از برخی از این حوادث آگاه می شویم و از برخی از این حوادث آگاه نمی شویم.

دو حادثه در این روزها به چشم می خورد که نوع نگاه و نحوه بازتاب آن جای تامل دارد. حادثه اول حضور بیست میلیونی شیعیان با وجود همه خطرات و تهدیدات در کربلا است. شیعیان بسیاری از کشورهایی که دولت های آنها اجازه سفر به عراق را داده اند خود را به قلب جهان رساندند تا بگویند ما هستیم و سکوتمان به خاطر اطاعتمان از مراجع تقلیدمان است.

در مقابل حادثه ای دیگر در استرالیا رخ داد و درآن فردی تعدادی انسان را گروگان گرفت که باز هم مثل همه سناریوهای از قبل مشخص و طراحی شده، فرد گروگانگیر به اسم مسلمان بوده و اتفاقا ایرانی بوده است. چطور می شود که همه اینها در کنار هم جمع می شوند خود جای سوال دارد.

به هر روی این دو حادثه رخ داد، اما چرا به یکی بیشتر از دیگری پرداخته شد؟ چرا تحلیل ها و بررسی ها و در صدر خبرها قرار گرفتن در یکی پر رنگ تر از دیگری بود؟ و اصلا چرا برخی از خبرگزاری ها ی دنیا حتی به حضور بیست میلیونی شیعیان در کربلا اشاره ای هم نکرده اند؟ به راستی چرا؟

جوابش را همه خوب می دانند؟ کشورهای غربی به ادعای خود قائل به آزادی بیان هستند اما باید از آنان پرسید آزادی بیان، حق دانستن و هزاران هزار شعار عوام فریبانه شما نیاز به باز تعریف دارد، یعنی شما باید بگویید منظور شما از این واژه ها چیست؟ چون آنچه ما از این واژه ها برداشت داریم با عمل شما سازگار نیست.

شما حضور بیست میلیونی مردم در کربلا را بازتاب نمی دهید و اگر هم مجبور به بازتاب آن شوید سعی در کم رنگ نشان دادن آن داردید اما عمل یک فرد را چنان بزرگ می کنید و آن را تجزیه و تحلیل می کنید که شک ساختگی بودن آن را در بین مردم تقویت می کنید.

تسبیح نمادی .....

تسبیح را همه می شناسند و دیده اند و بسیار از آن استفاده کرده اند و به نحوی می توان آن را در کنار انگشتر و دیگر وسایل نمادی از نمادهای اسلامی و دینی برشمرد که در بین مسلمانان و بالاخص شیعیان دارای ارزش و احترام خاصی بوده و هست.

تسبیح در حقیقت وسیله ای برای گفتن ذکر خداست که می توان تعداد اذکار را با آن شمرد و تعدادی خاص ذکر خدا گفت. و گاهی نیز خودش باعث ذکر و یادآوری است و همین که در دست انسان است به انسان تلنگر می زند و یادآوری می کند که ذکر خدا را بگوی.

به هر روی به نظر می رسد این نماد اسلامی و دینی کمتر در دست ما دیده می شود. نمی دانم علت چیست؟ علتش جایگزینی تلفن های همراه است، غفلت و فراموشی ما است و یا ....

اما در هر صورت توجه به نمادهای دینی مهم و در خور توجه است و باید در حفظ و استفاده صحیح از این نمادها دقت و توجه لازم را داشته باشیم تا نباشد که با غفلت ما این نمادها به دست فراموشی سپرده شوند.